ขณะที่ทุกคนต่างวุ่นวายกับตัวเองในตอนเช้าเพื่อเร่งรีบทำงาน
คุณตาท่านหนึ่ง ก็ออกจากบ้านทุกเช้าเช่นกัน
คุณตาแต่งตัวเนี้ยบมาก
ถือถุงสีฟ้า และขึ้นรถเมล์สายเดิม
เราเจอกันทุกๆ เช้า ของวันทำงาน
 
เราเจอกัน แต่ไม่เคยคุยกัน
 
เกิดความสงสัยอยู่ในใจมากมาย
 
คุณตาออกจากบ้านทุกเช้า
 
คุณตาจะไปไหน
 
คุณตาทำอะไร
 
แต่ความไม่กล้า ก็ส่งผลให้ไม่รู้ 55
 
และด้วยอีกเหตุผล คือ กลัว (คำตอบ)
 
ไม่รู้ว่าคำตอบจะทำให้ รู้สึกดี หรือ รู้สึกแย่
 
.
.
.
 
จากการเจอกันเกือบทุกเช้า
คุณตา ทำให้มีมุมมองทั้งมุมดี และร้าย สลับกันไป
 
บางเช้า ก็ โลกสวย
บางเช้า ก็ โลกมืด
 
ซึ่งนั่น ล้วนขึ้นอยู่กับความคิดตัวเองทั้งสิ้น
 
แท้จริงแล้ว คุณตา ไม่ได้มีผลต่อมุมมองเท่าไหร่นักหรอก
 
แต่คุณตาทำให้มุมมองต่างๆ ที่มีอยู่มันถูกคิดขึ้นมาอย่างชัดเจนมากขึ้นเท่านั้นเอง
 
(หากให้เขียนในนี้ว่า มีมุมมองอย่างไรในแต่ละวัน คงจะไม่หมด บอกตรงๆ ไม่เคยซ้ำเลย จริงๆ)
 
รู้แค่ว่า รอยยิ้มที่มี เพิ่มขึ้นในทุกเช้า ^^
 
และการมองคุณตา ในทุกเช้าหลังจากนี้
 
ก็จะ (พยายาม) ที่จะมีรอยยิ้มเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ
 
.
 
.
 
ขอบคุณ คุณตาท่านนั้น ที่เจอกันตอนเช้า ณ ป้ายรถเมล์
 
ที่ ถึงแม้ ไม่เคยได้พูดคุยใดๆ
 
ที่ ถึงแม้ ไม่รู้ว่าคุณตาไปที่ไหน
 
ที่ ถึงแม้ คุณตาจะไม่รู้ว่าทำอะไรไปกับความคิดของเด็กคนนี้บ้าง
 
แต่ก็ ขอบคุณมากๆ ค่ะ
 
จากเด็กน้อย ที่ยังด้อยประสบการณ์ชีวิต และแอบมองคุณตาในทุกเช้าของวันทำงาน
 
 
 
หวังว่าเราจะเจอกันในทุกเช้าวันต่อๆ ไป นะคะ คุณตา :))
 

Comment

Comment:

Tweet

น่ารักจัง ^^

#1 By Fairy on 2013-09-30 18:08