เคยมั้ย เวลาที่มีอะไรสนุกๆ หรือเรื่องราวดีๆ ในวันๆหนึ่ง
 
อยากเล่า แบ่งปัน ให้ใครสักคนได้รับรู้ความรู้สึกนั้นด้วย
 
อย่างเช่น วันนี้ มีเรื่องที่ตัวเองรู้สึกภูมิใจ ดีใจ เช่น ...
 
เก็บกระเป๋าตังค์ได้แล้วเอาไปคืนเจ้าของ คุณครูชม เจ้านายชม
  
เจอดารา เจอคนที่ชอบ กินของอร่อยๆ เจอเสื้อผ้าสวยถูกใจ(แต่ไม่ได้ซื้อ)...
 
ณ ตอนนนั้น รู้สึกดีมาก หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เพียงแค่ "อยากเล่าให้ใครฟัง"
 
แต่แล้ว.. บางครั้ง ใครคนนั้น ไม่รับโทรศัพท์ สายไม่ว่าง รับแล้วบอกติดธุระ ทำโน่นนี่นั่น
 
ยังไม่ทันเล่าอะไรก็วางสายแล้ว ณ อารมณ์นั้น คือ "ไม่เป็นไร พรุ่งนี้ค่อยเล่า"
 
วันต่อมา เรื่องดีๆเมื่อวาน ยังตราตรึง ประทับใจอย่างมาก ยังคงจำได้ทุกรายละเอียด
 
ยังอยากเล่าให้ใครสักคนฟัง แล้ว.. ก็เหมือนเดิม คือ "ไม่ได้เล่า"
 
ผ่านไปๆๆๆ ผ่านไปหลายวัน เรื่องวันนั้นยังคงจำได้ ยังไม่ลืม...
 
วันหนึ่งนั้น ได้คุยกับใครคนนั้น มีเวลาพอที่จะฟังเรื่องราวนั้นแล้ว
 
แต่.. ตอนนี้ ความรู้สึกของวันนั้นผ่านเลยมานาน
 
อารมณ์ของความภาคภูมิใจ ความสนุก ความตื่นเต้น
 
มันไม่เหมือนกับวันแรกที่พบความสุขนั้น มีเพียงความทรงจำดีๆ ที่ "เก็บไว้เพียงคนเดียว"
 
.
.
 
เคยมั้ย เวลาที่มีอะไรทำให้ เศร้า เครียด เสียใจ มีเรื่องราวไม่ดี ในวันๆหนึ่ง
 
อย่างเช่น โดนคุณครูดุ คะแนนสอบน้อย เจ้านายด่า โดนนินทา
 
ทำอะไรผิดพลาดล้มเหลว เซ็งตัวเอง เบื่อชีวิต เบื่อคนรอบข้าง ...
 
อยากเล่า อยากระบาย อยากร้องไห้ อยากให้ใครบางคนช่วยปลอบ หรือให้กำลังใจ
 
แต่แล้ว.. บางครั้ง ใครคนนั้น ไม่รับโทรศัพท์ สายไม่ว่าง รับแล้วบอกติดธุระ ทำโน่นนี่นั่น
 
ยังไม่ทันได้เล่าอะไรก็วางสายแล้ว
 
ณ ตอนนั้น คือ "นั่งร้องไห้คนเดียว"
 
วันต่อมา เรื่องราวเหล่านั้นยังวกวนและทำให้คิดมาก ยังคงเศร้าอยู่ ...
 
ยังคงอยากระบาย เผื่อจะได้รับกำลังใจจากใครสักคน ให้รู้สึกดีขึ้น
 
แล้ว.. ก็เหมือนเดิม คือ "ไม่ได้เล่า และยังคงร้องไห้ (หนักกว่าเดิม)"
 
ผ่านไปๆๆๆ ผ่านไปหลายวัน เรื่องวันนั้นยังคงจำได้ ยังไม่ลืม ...
 
วันหนึ่งนั้น ได้คุยกับใครคนนั้น มีเวลาพอที่จะฟังเรื่องราวนั้นแล้ว
 
แต่.. ตอนนี้ ความรู้สึกของวันนั้นผ่านเลยมานาน
 
เรื่องราวที่อัดแน่นและสะสมมา ได้ถูกระบายออกไปพร้อมๆกับน้ำตา
 
ความเศร้าจากเรื่องราวในวันนั้นถูกลบเลือนไปด้วยความเศร้าใหม่
 
นั่นคือ "ความทุกข์นั้น ถูกเก็บไว้เพียงคนเดียว"
 
 
................. :( ......................

Comment

Comment:

Tweet

ชีวิตเรามักเจอกับความว่าไม่ มากกว่าคำว่าใช่เสมอครับ...หากเรายอมรับข้อนี้ได้..ไม่ถือว่าเปผ็นการมองโลกในแง่ร้ายครับ...แต่นั่นคือการแสดงออกของความใจกว้างที่มีต่อจิตใจเราครับ...เป็นกำลังใจให้นะครับ

#4 By มาราธอนแมน on 2012-01-31 11:55

ไปเล่าใน facebook สิ

#3 By ศรี on 2012-01-25 15:25

บางครั้งการเล่าก็ไม่ได้ช่วยอะไรให้ดีขึ้น
ใจเราเท่านั้นที่จะช่วยได้ ^^

big smile big smile

พี่ได้รับ Postcard จากน้องแล้วนะคะ ขอบคุณมากๆ แล้วน้องได้รับ Postcard ของพี่ตูดเป็ดหรือยัง?big smile
อย่างน้อยคุณก็ได้พิมพ์มันออกมา :)
เป็นกำลังใจให้ครับ

#1 By 8dayz-in168hr on 2012-01-25 02:51