ในการก้าวย่างของชีวิต ก็เหมือนกับการเดินทางบนถนนสายหนึ่ง

เมื่อถึงทางแยก เราก็ต้องเลือกทางที่จะไปต่อ ไปสู่จุดมุ่งหมายของแต่ละคน

แต่เส้นทางนั้นมีหลากหลายรูปแบบ ให้เราเลือกมากมาย

ตามความสนใจ ตามความต้องการ

บางคนเลือกเดินถูกทาง ก็สบายกาย สบายใจ

บางคนพยายาม ตะเกียดตะกายแก่งแย่ง

เพื่อให้ได้เดินต่อไปทางที่ต้องการ

.

.

แต่....บางคน

หลงเดินเข้าไปในทางที่ไม่ใช่ทางที่เราต้องการ

มันก็มีอยู่หลายทางเลือก ไม่ว่าจะหยุดเดิน หรือจะเดินกลับหลัง หรือจะเดินต่อไป

บางคนเลือกที่จะหยุดเดิน เพราะเหนื่อยทั้งกาย เหนื่อยทั้งใจ

ไม่ว่าจะเดินกลับ หรือเดินต่อไปก็ไม่ไหวแล้ว

บางคนเลือกที่จะเดินกลับหลัง เพื่อหาทางใหม่ ทางที่ใช่ ทางที่เราต้องการ

แม้ว่าจะเสียเวลาในการเดินกลับหลังบ้าง แต่เค้าก็คิดว่ามันคุ้มแล้วเพื่อสิ่งนั้น

บางคนเลือกที่จะเดินต่อไป เพราะมันยังคงมีทางให้เดินต่อ

แม้จุดหมายปลายทางอาจไม่ใช่สิ่งที่เราต้องการสักเท่าไหร่

ทุกสิ่งที่จะเกิดขึ้น อยู่กับความคิดว่าจะเลือกเดินทางแบบไหน

เมื่อพบเจอกับอุปสรรคมากมาย จะแก้ปัญหากับมันอย่างไร

 .

.

.

เป็นคนนึงที่ถูกเบียดเบียนให้หลงเข้ามาในทางที่ไม่ต้องการ

แต่ก็เห็นว่ามันไม่ได้เสียหายอะไร ถ้าเราจะเดินในทางนั้นต่อไป

เมื่อมีโอกาสให้ลองทำในสิ่งที่คิดว่าไม่อยากจะทำ

ก็อยากรู้เหมือนกันว่าจะทำได้หรือไม่

เมื่ออยู่ดีๆ ก็ถูกยัดเยียดมันมาเป็นของเรา

และเมื่อมันมาอยู่ในมือของเรา อยู่ในเส้นทางเดินของเราแล้ว

ก็จะทำในสิ่งที่มีอยู่นี้ให้ดีที่สุด....ทำมันต่อไปให้สำเร็จ

ถ้าทำสำเร็จแล้ว ก็คงจะรู้สึกดีไม่น้อย ที่ได้ทำในสิ่งที่ไม่เคยคิดว่าจะทำ

อย่างน้อยมันก็เป็นประสบการณ์หนึ่ง ที่สามารถนำไปอวดอ้าง

บอกใครต่อใครได้อย่างภาคภูมิใจได้เหมือนกัน.....

.

.

แม้เคยร้องไห้ผิดหวัง กับการที่ไม่ได้ในสิ่งที่ต้องการในวันนี้

แต่คิดว่าในอนาคต อาจจะ ร้องไห้ดีใจ กับสิ่งที่ ไม่ต้องการในอดีตก็เป็นได้

แม้จะเดินผิดทาง แต่มันยังคงมีทางให้เดิน

..................แล้วฉั้นก็จะเดินต่อไป..........