เหตุผลที่ความกระตือรือร้น ดันทุรัง หรือความพยายาม ลดน้อยลงแปลผันตามจำนวนความล้มเหลว
ความน่าจะเป็นไม่กี่รูปแบบ ถ้าไม่ชนะก็แพ้ หากแต่ ชนะจนล้มไม่ลง หรือแพ้จนลุกขึ้นได้ เท่านั้นที่ต่างกัน
ถ้าจะโม้ว่าได้แต่ชนะ ก็คงไม่ใช่คน(ธรรมดา) ถ้าจะแพ้พ่ายจนราบคราบก็คงจะดูน่าสงสารเกินไป
 
// สิ่งเลวร้าย มิใช่ความพ่ายแพ้ครั้งล่าสุด แต่หมายถึง การไม่เคยพ่ายแพ้อย่างเจ็บปวดเลยต่างหาก
 
//หากไม่เคยรู้สึกผิดหวัง ก็คงไม่รู้สึกสมหวังอย่างสุดซึ้ง
และชีวิตเรียบเฉยที่ผ่านการชนะมาอย่างต่อเนื่อง ก็คงไม่สนุก ไม่พบกับทุกข์และสุขสุดหัวใจ
 
 
 
10.05.17

ลงรถเมล์

posted on 10 Nov 2014 12:50 by moo-noiz
รู้สึกเหมือนนั่งบนรถเมล์
และอยู่ดีๆก็เดินลงรถเมล์เอาซะดื้อๆ
แบบไม่รู้หรอกว่าจะไปต่อยังไง
แต่ไม่นั่งแล้วคันนี้ ตอนนี้

..........

ขณะนี้ ยังอยู่บนรถเมล์ที่กำลังวิ่งไปเรื่อยๆ
มองไปข้างหน้า อีกเมื่อไหร่ไม่รู้จะถึงปลายทาง
มองกลับหลัง ก็ไม่เห็นจุดเริ่มต้นแล้ว
และข้างทาง ไม่มีอะไรดึงดูดใจ
ไม่สบายใจกับรถเมล์คันนี้เลย ทั้งๆที่ แอร์เย็น

..........

ช่วงเวลานี้เมื่อปีที่แล้ว เคยกระโดดลงรถเมล์มาแล้วครั้งนึง
รถวิ่งดี เย็นสบาย ใครข้างนอกมองเห็น ต่างอิจฉา ว่าโชคดี
แต่ตัดสินใจลงรถเมล์คันนั้น เดินไปเรื่อยนๆคนเดียว
และยังไม่คิดจะกลับไปนั่งรถสายเดิม ถึงแม้จะคนละคัน
 
..........

วันนี้ ฉันนั่งรถเมล์มาได้สักพัก

รถเมล์ที่นั่งวันนี้คนละสายกับที่ผ่านมา

เหตุผล จุดหมายปลายทางต่างจากสายเดิม คันเดิม
 
แต่ให้ความรู้สึกคล้ายๆกัน คือ "อยากลงแล้ว"

.
 
.
 
.
10.11.2014
อรพรรณ ทองช่วง

หายใจลึกๆ

posted on 29 May 2014 14:04 by moo-noiz
ดวงตาที่พร่ามัว อยู่หน้าคอมพิวเตอร์ทำงาน
มองเห็นบางอย่างในนั้นเบลอ
ไม่มีตัวหนังสือ ไม่มีภาพวาดสวยงาม
 
หลับตาลง หายใจเข้าลึกๆ และถอนมันออก
พลางตัวหนังสือ และภาพวาดใดๆ ก็ผลุดขึ้นมา
 
ไม่ใช่ที่หน้าจอคอมพิวเตอร์
แต่ที่หน้าต่างของความคิด
 
ฉันลุกจากเก้าอี้ และเดินออกไป
ไม่ว่าใครจะทักท้วงอย่างไร ฉันหันกลับไปยิ้มเพียงเท่านั้น
 
ไม่รู้ จะไปที่ไหน
ไม่รู้ ว่าไกลไหม
ไม่รู้ ว่าต้องหยุดหายใจลึกๆ อีกครั้งเมื่อไหร่
 
แต่รู้ว่ายังหายใจ และรู้ว่าต้องหายใจ
 
และ สบายใจ ... แล้ว
 
มีเรื่องราวของไม้ขีดไฟ ที่สละตัวเองเพื่อให้ทานตะวันหันมา
 
 
หากแต่ ....
 
ดวงอาทิตย์ ไม่เคยบอกให้ทานตะวันหันมา
 
ดวงอาทิตย์ อาจกำลังรอสิ่งที่ไม่ใช่ทานตะวัน
 
ดวงอาทิตย์ อาจกำลังรอให้คุณนายตื่นสาย ตื่นขึ้นมา
 
หรือดวงอาทิตย์ อาจกำลังรอดอกไม้ราตรี ที่ไม่อาจจะพบเจอกันก็เป็นได้
 
 
ไม่มีใครรู้ว่าดวงอาทิตย์ส่องแสงรอใคร
 
ยังมีทานตะวันผู้ภักดี หันตามอาทิตย์อยู่ทุกครั้งไป
 
 
ไม้ขีดไฟ ไม่รู้ว่าอาทิตย์ทำเช่นนั้นไปทำไม
 
ไม้ขีดไฟ รู้เพียงว่า หากเป็นดั่งอาทิตย์ แล้วทานตะวันจะหันมา
 
 
ทานตะวัน จะไม่สนใจทั้งดวงอาทิตย์และไม้ขีดไฟ ถ้าไม่ส่องแสง
 
ทานตะวันรู้เพียงว่า หากที่ใดให้ความพึงพอใจ ทานตะวันจะหันไป
 
 
ดวงอาทิตย์ ...
 
 
"เจ้าอยากเป็นดังข้าใช่ไหม ไม้ขีดไฟ"
 
"เจ้าต้องการข้าใช่ไหม ทานตะวัน"
 
 
"ที่ข้ายิ่งใหญ่ ข้าไม่ได้ต้องการให้เจ้าหันมา"
 
"ที่ข้ายิ่งใหญ่ ข้าไม่ได้ต้องการให้เจ้าเป็นเหมือนข้า"
 
 
 
"ข้าไม่ได้มีความสุข อย่างที่เจ้าคิด"
 
"ข้าก็ต้องการ และรอใคร ดังเจ้าเช่นกัน"
 
 
 
ฤดูหนาวเข้ามาแล้ว ... 
 
 
ข้ายังรอฝูงนก ที่บินหนีความหนาวเย็น
 
ข้ายังรอต้นไม้ ที่ผลิใบหนีหนาว
 
ข้ายังรอดอกไม้ ที่เหี่ยวแห้งไปกับความหนาวเหน็บ
 
ข้ายังรอหิมะ ที่ปกคลุมเบื้องล่าง จากหายไป
 
 
 
ข้ายังรอ ...
 
ข้ายังรอ ...
 
ข้ายังรอ ...
 
 
 
 
ข้าจะรอ แบบนี้ แบบที่ข้าเป็น ...
 
 
 

ที่ ที่ไม่พึงพอใจ

posted on 28 Nov 2013 13:53 by moo-noiz directory Fiction, Diary

ที่คิดว่า ที่ที่ตนอยู่ดีที่สุด และพึงพอใจที่จะอยู่ที่ตรงนั้น

ที่คิดว่า ที่ที่ตนอยู่ดีที่สุด และประนามว่าร้ายที่ที่คนอื่นอยู่

ที่คิดว่า ที่ที่ตนอยู่แย่ที่สุด แต่ก็ยังอยู่กับที่ที่ตนเองว่าแย่ที่สุด

ที่คิดว่า ที่ที่ตนอยู่แย่ที่สุด และอิจฉาที่ที่คนอื่นอยู่

ที่คิดว่า ที่ที่ตนอยู่แย่ที่สุด และยังว่าที่ที่คนอื่นอยู่ว่าแย่ที่สุด
 
 
ที่ๆๆๆๆๆ ... ที่มาเต็ม แล้วที่แบบไหนที่กำลังอยู่กับเรา
 
.
.
 
มีหลายครั้งที่แอบอิจฉาที่ที่คนอื่นอยู่
 
หลายครั้งที่คิดเยาะเย้ยว่าที่ที่ตัวเองอยู่ เป็นที่ที่คนอื่นต้องอิจฉา
 
.
.
 
บางทีก็รู้สึกว่า ความพึงพอใจในสิ่งที่ตัวเองอยู่ เป็นเรื่องที่ง่าย
 
แต่บางที มันไม่ได้ง่ายอย่างที่คิด
 
.
.
 
หลายคนบอกว่า จงพึงพอใจในสิ่งที่ตนมี
 
เอาจริงๆ นะ .... มันไม่ง่ายเลย
 
บางครั้งคนที่พูดประโยคนี้ขึ้นมา อาจพูดเพื่อปลอบใจคนอื่นหรือตนเองในขณะนั้น
 
 
ฉันพูดประโยคนี้กับตัวเองหลายรอบ หลายครั้ง หลายหน
 
ในวันที่ท้อแท้ พ่ายแพ้ ผิดหวัง อิจฉา หรือแม้กระทั้งเวลาที่สมหวังก็ตาม
 
และวันนี้ ก็ยังทำมันไม่ได้อย่างสนิทใจ
 
แต่ฉันก็พึงพอใจในตัวเอง ...
 
ที่อย่างน้อยก็มองโลกในแง่ดี ว่าความไม่พึงพอใจ บางครั้งก็ทำให้เกิดอะไรดีๆ ขึ้นในชีวิต
 
.
 
.
 
เพียงแค่มีความไม่พึงพอใจ ที่พอดี ก็น่าจะเป็นสุขได้ดีอย่างที่พึงพอใจ
 
(ว่าแต่.....มันก็ไม่ง่ายอีกละ 55555)
 
 
 
** เอนทรี่นี้ เขียนขึ้นในขณะที่กำลังอิจฉาที่ที่คนอื่นอยู่ และคิดในใจกลับไปว่า เค้าก็อาจกำลังอิจฉาเราอยู่เหมือนกันก็ได้ ... ใครจะไปรู้ล่ะ เนาะ 555 แบร่ :P
 

ในเช้าวันที่เมื่อวาน ...

posted on 28 Oct 2013 13:05 by moo-noiz directory Diary
ในวันที่ฟ้าสดใส ตื่นเช้าเดินทางทำงาน กับรถเมล์สายเดิม
ในวันที่ บังเอิญมีที่ให้นั่ง บนรถที่ติดเหมือนๆ เดิม
 
.
.
.
 
 
ในเช้าวันที่เมื่อวาน  เศร้ากับเรื่องผิดหวัง
ในเช้าวันที่เมื่อวาน  เสียงสั่นน้ำตาคลอ ขณะเล่าให้คนสนิทฟัง
ในเช้าวันที่เมื่อวาน  รูมเมทพาไปเลี้ยงปลอบใจ
ในเช้าวันที่เมื่อวาน  พลาดดูรายการโปรด (The voice)
ในเช้าวันที่เมื่อวาน  ท้อและฮึดสู้ ในเวลาเดียวกัน
 
.
.
.
 
ในเช้าวันนี้ วันที่เหม่อลอย และยิ้มร่า บนถนนสายเดิม
ในเช้าวันนี้ วันที่คุณป้าที่นั่งอยู่ด้านหลัง คุยกับลูกด้วยภาษาบ้านๆ อย่างน่ารัก
ในเช้าวันนี้ วันที่เห็นชาวต่างชาติร่างใหญ่ จูงคนตาบอดหลบรถที่ขวักไขว่เต็มถนน
 
ในวันนี้ วันที่ยิ้มให้กับบรรยากาศตอนเช้า กับเรื่องราวดีๆ
 
.
.
.
 
ความคิดที่แล่นเข้ามาในหัวเช้าวันนี้ คือ "อยากกลับบ้าน(แบบถาวร) แล้วววว "
 
ยิ้ม และคิด ...
 
คิด : เดินลงจากรถเมล์ เก็บกระเป๋า เดินทางกลับบ้าน
ยิ้ม : ^^
 
คิด : อีกปีเดียวกับความรับผิดชอบ กับความไว้างใจในงานชิ้นนี้
ยิ้ม : ^^
 
 
 
 
เคยได้ยินเค้า (เค้าที่ไหนไม่รู้) กล่าวมาว่า
 
คนเราจะคิดถึงบ้าน รู้สึกอยากกลับบ้าน ในวันที่ทุกข์ใจ
 
วันนี้ เป็นหนึ่งวันที่ฉันอยากกลับบ้าน
 
แต่ด้วยความอิ่มใจ สุขใจ กับสิ่งน่ารักๆ มากมายในต